Atëherë Jobi u përgjigj dhe tha:

"Deri kur do të hidhëroni shpirtin tim dhe do të më mundoni me ligjëratat tuaja?

U bënë dhjetë herë që më përqeshni dhe nuk keni turp që më fyeni.

Edhe sikur të ishte e vërtetë që kam gabuar, gabimi im më përket vetëm mua.

Por në rast se doni pikërisht të bëheni kryelartë me mua duke më qortuar për objektin e turpit tim,

mësoni atëherë që Perëndia më ka trajtuar në mënyrë të padrejtë dhe më ka zënë në rrjetat e tij.

Ja, unë bërtas: "Dhunë!", por nuk kam asnjë përgjigje; bërtas për ndihmë, por drejtësi nuk ka!

Më ka prerë rrugën dhe kështu nuk mund të kaloj; përhapi terrin në rrugën time.

Më ka zhveshur nga nderi im dhe më ka hequr nga koka kurorën.

Më ka shkatërruar nga të gjitha anët dhe unë po shkoj; e ka shkulur si një dru shpresën time.

Zemërimi i tij kundër meje është, ndezur dhe më konsideron si armik të tij.