Elif, Lam, Mim, Ra. Këto ajete të kësaj kaptine dhe e tërë ajo që t’u shpall ty nga Zoti yt janë realitet, por shumica e njerëzve nuk besojnë.

Allahu është Ai që ngriti qiejt pa ndonjë shtyllë. Ju i shihni ato. Ai, pastaj u ngrit mbi Arshin dhe nënshtroi diellin e hënën, që çdonjëri udhëton deri në një afat të caktuar; Ai rregullon çështjen (e gjithësisë), sqaron argumentet, që të jeni të bindur për takimin (pas ringjalljes) me Zotin tuaj.

Dhe Ai është, i cili tokën e shtriu, dhe në të krijoi kodra e lumenj dhe prej secilit fryt bëri dy lloje (çift), bëri që nata ta mbulojë ditën. Vërtet, në gjithë këtë ka fakte për njerëzit që thellë mendojnë.

E në tokë, copa sipërfaqesh, të ngjitura njëra me tjetrën, kopshte të hardhisë, të mbjella (të llojllojshme) dhe hurma (bimë këto), që janë të degëzuara në shumë trupa dhe jo të degëzuara (nga një filiz) e të gjitha ujiten nga një ujë, dhe Ne shijen në ngrënie të frutave të tyre e kemi dalluar njërën prej tjetrës. Edhe kjo dëshmon me argumente për njerëzit e mençur.

E nëse ti (Muhamed) çuditesh (përse të përgënjeshtrojnë), është edhe më e çuditshme thënia e tyre: “A do të kemi krijim të ri pasi të jemi bërë dhe?” Këta janë ata që mohuan Zotin e tyre, ata do të ndëshkohen me pranga në qafë. Pra, këta janë banues të zjarrit, ku do të qëndrojnë përgjithmonë.

E ata prej teje kërkojnë ngutjen e zbatimit të së keqes para të mirës, edhe pse para tyre pati aso dënimesh (por nuk kanë marrë mësim). S’ka dyshim, se Zoti yt ua fal njerëzve mëkatet e tyre, por s’ka dyshim se Zoti yt është edhe ndëshkues i rreptë.

Ata, që nuk besuan thonë: "Pse të mos i ketë zbritur atij (Muhamedit) ndonjë argument (mrekulli praktike) nga Zoti i tij?” Ti je vetëm qortues. Çdo popull pati udhëzues (pejgamber).

Allahu e di se ç’bart çdo grua, dhe (e di) çka pakësojnë e çka shtojnë mitrat. Tek Ai çdo send është me masë të caktuar.

Ai është që di të fshehtën dhe të dukshmen, Ai është i Madhëruari e i Lartësuari.

Për të është njësoj (në dijen e Tij), si ai që fsheh prej jush thënien, si ai që e shpreh haptazi, si ai që vepron fshehtas natën (në errësirë të natës), dhe si ai që vepron haptazi ditën.

Ai (njeri) ka përcjellës një pas një, para tij dhe prapa tij, që me urdhrin e Allahut e ruajnë atë. Allahu nuk e prish gjendjen e një populli (nuk ua largon të mirat) përderisa ata ta ndryshojnë veten e tyre. Po, kur Allahu vendos ta ndëshkojë një popull, atë nuk ka kush që ta zmbrapsë. Ata (njerëzit) nuk kanë mbrojtës tjetër pos Tij.

Ai është që u shfaq vetëtimën trishtuese (nga ndonjë fatkeqësi), por edhe shpresëdhënëse (për shi), dhe formulon re të dendura.

Ndërkaq, murmurima e madhëron (Zotin një) me falënderimin (që i takon) e Tij, (e madhërojnë) edhe engjëjt nga droja ndaj Tij. E Ai dërgon rrufetë dhe me ato godet kë të dojë. Ndërsa idhujtarët polemizojnë rreth Allahut, e Ai është Ndëshkues i rreptë.

Lutje e vërtetë është vetëm ajo drejtuar Atij, e ata që i luten të tjerëve pos Tij, ata nuk u përgjigjen atyre asgjë tjetër, (gjendja e tyre është) vetëm si e atij që shtrin duart (prej së largu) nga uji, që ai (uji) t’i arrijë deri në gojën e tij, por (uji) nuk do t’i arrijë (sepse uji është send i vdekur e nuk kupton për etjen e tij). E lutja e jobesimtarëve (drejtuar pos Zotit) nuk është tjetër vetëm se dështim (kotësi).

Gjithçka që ka në qiej e në tokë i bën sexhde vetëm Allahut me dëshirë ose me dhunë, (i bëjnë sexhde) edhe hijet e tyre në mëngjes e mbrëmje.

Thuaj: “Kush është Zoti (Krijuesi) i qiejve e i tokës!”- Thuaj: “Allahu!”- Thuaj: “A keni pranuar pos Tij zota, që nuk kanë mundësi t'i sjellin, as dobi, e as dëm vetes?”- Thuaj: “A është i barabartë i verbëri me atë që sheh, ose, a janë të njëjta errësirat me dritën?” A mos i bënë Allahut shokë (idhuj) e edhe ata zota krijuan si krijoi Ai dhe atyre iu është bërë i ngjashëm (i paqartë) krijimi (e nuk po dinë, se cili është krijim i Zotit, e cili i idhujve)! Thuaj: “Allahu është Krijues i çdo sendi, Ai është i vetmi Ngadhënjyes!”

Ai e lëshon ujin (shiun) nga qielli e sipas madhësisë së tyre rrjedhin përrocka, kurse vala bart mbi vete shkumë të fryrë lart. Shkumë e ngjashme është edhe ajo kur shkrihet (metali) në zjarr për të përfituar ndonjë stoli ose ndonjë mjet. Kështu, Allahu sqaron shembullin e së vërtetës dhe të pavërtetës. Për sa i përket shkumës (së ujit apo të metaleve), ajo hidhet si mbeturinë, ndërsa ajo që iu sjell dobi njerëzve, ajo mbetet në tokë. Kësisoj i sjell Allahu shembujt.

Atyre që i janë përgjigjur Zotit të tyre u takon shpërblimi më i mirë, ndërsa ata që nuk iu përgjigjën Atij, ata do të jepnin si kompensim, sikur të ishte e tyre aq shumë sa e gjithë pasuria tokësore edhe një herë aq. Ata kanë llogarinë më të rëndë, vendstrehimi i tyre është xhehenemi, që është shtrat i keq.

A është njësoj ai që e di, se ajo që t’u shpall ty nga Zoti yt është e vërtetë, si ai që është i verbër? Vetëm njerëzit e arsyeshëm, që kanë mendje të shëndoshë e kuptojnë të vërtetën.

Ata janë, që e zbatojnë besën e dhënë Allahut dhe nuk e thyejnë zotimin.

Dhe ata që e mbajnë lidhjen për të cilën Allahu ka urdhëruar të mbahet, që frikësohen nga Zoti i tyre dhe nga llogaria e rëndë e përgjegjësisë.

Edhe ata që patën durim (ndaj të këqijave) për të fituar kënaqësinë e Zotit të tyre dhe që e falën namazin, dhe nga ajo me çka Ne i furnizuam ata kanë dhënë fshehtas e haptas, dhe me të mirë e largojnë të keqen. Të tillët kanë përfundim më të mirë:

xhenete të Adnit (vende të përjetshme), ku do të hyjnë ata, edhe prindërit, gratë dhe fëmijët e tyre, të cilët kanë qenë vepërmirë, ata do t'i vizitojnë engjëjt duke hyrë në secilën derë.

(u thonë) Selamun alejkum, me durimin tuaj gjetët shpëtimin; sa përfundim i lavdishëm është ky vend.

E ata që e thyejnë besën e dhënë Allahut pasi u patën zotuar, e këpusin atë për të cilën Allahu ka urdhëruar të jetë e pa këputur, bëjnë shkatërrime në tokë, ata janë të mallkuar dhe ata kanë përfundim të keq.

Allahu i ofron furnizim me bollëk atij që do dhe ia kufizon (atij që do). Po ata (jobesimtarët) janë të gëzuar me jetën e kësaj bote. E jeta e kësaj bote ndaj botës tjetër nuk është tjetër vetëm se një përjetim (i shkurtër).

E ata që nuk besuan (idhujtarët mekas) thonë: “Përse nuk iu shpall (Muhamedit) ndonjë mrekulli nga Zoti i tij?” Thuaj: “(Iu shpall Kurani, por ju u verbuat) Allahu e le të humbur atë që do, kurse atë që pendohet nga të këqijat e shpie në rrugë të drejtë”.

Ata që besuan dhe me të përmendur Allahun zemrat e tyre qetësohen; pra ta dini se me të përmendur Allahun zemrat stabilizohen.

Ata janë që besuan dhe bënë vepra të mira, ata janë të lumtur dhe kanë ardhmëri të mirë.

Kështu, Ne të dërguam te një popull, para të cilit kaluan shumë popuj, e që t’ju komunikosh atë, që Ne ta shpallëm ty, sepse ata janë duke e mohuar të Gjithmëshirshmin (Rrahmanin - Zotin). Thuaj: "Ai (Rrahmani) është Zoti im, nuk ka të adhuruar të vërtetë pos Atij. Vetëm Atij i jam mbështetur dhe vetëm tek Ai është e ardhmja ime”.

Sikur të ishte ndonjë Kuran, që me të do të lëviznin malet, që me të do të plasej toka, që me të do të flisnin të vdekurit (do të ishte ky Kuran)?" Jo (ata nuk besojnë), se e tërë çështja i takon vetëm Allahut. A nuk e kanë të qartë ata që besuan, se sikur të donte Allahu do t’i drejtonte në rrugë të drejtë të gjithë njerëzit, por ata që nuk besuan e për shkak të asaj që bënë, do t’i godasë vazhdimisht fatkeqësia e kohës, ose do ta rrethojë (fatkeqësia) vendin e tyre, derisa të vijë urdhri i Allahut (e të triumfojë Islami). Allahu nuk e then premtimin.

Edhe me të dërguarit para teje kanë bërë tallje. Porse Unë atyre që nuk besuan u pata dhënë afat, pastaj i ndëshkova (me dënim), e çfarë ishte dënimi Im!

A është Ai, që përcjell secilin njeri se ç'vepron (sikur idhujt që nuk kuptojnë asgjë)? E ata i përshkruajnë Allahut shokë. Thuaj: “Përshkruani realitetin e tyre! A ju po e njoftoni Atë për atë (shok) kinse Ai nuk po ditka se ç’ka në tokë, apo vetëm po i emërtoni me fjalë (e ata as që ekzistojnë)? Jo, por ata që nuk besuan u duket e mirë dredhia e tyre, ndaj janë larguar nga rruga e drejtë, dhe atë që Allahu e le të humbur, për të nuk ka udhëzues.

Ata kanë dënim në jetën e kësaj bote, e s’ka dyshim, se dënimi i botës tjetër është shumë më i rëndë. Ata nuk ka kush t’i mbrojë prej ndëshkimit të Allahut.

Shembulli (atributi) i xhenetit, që iu është premtuar të devotshëmve është: që nën (pallatet) të rrjedhin lumenj, që ushqimi në të dhe hija në të është e përhershme. Ai është përjetim i lumtur i atyre që ishin të ruajtur, e përfundimi i jobesimtarëve është zjarri.

Ata që Ne iu dhamë shpallje gëzohen me atë që t'u shpall ty, e ka prej grupacioneve (të besimeve të ndryshme) që e mohojnë një pjesë të tij (të Kuranit). Thuaj: “Unë jam urdhëruar, që ta adhuroj vetëm Allahun, e mos t’i bëj shok Atij. Unë vetëm tek Ai thërras (njerëzit) dhe vetëm tek Ai është kthimi im!”

Dhe ashtu, Ne e shpallën atë (Kuranin) kushtetutë në arabishte. E nëse ti pasi të kanë ardhur argumente të qarta shkon pas dëshirave të tyre, ti nuk ke prej Allahut, as ndihmë, as mbrojtje.

Ne dërguam edhe para teje të dërguar dhe atyre ju mundësuam të kenë gra e fëmijë. Asnjë të dërguari nuk i takoi të sjellë ndonjë mrekulli vetëm me lejen e Allahut. Për secilin afat ekziston evidencë e caktuar.

Allahu shlyen (nga ajo evidencë) çka të dojë, edhe forcon (çka të dojë). Vetëm tek Ai është baza e librit (Levhi Mahfudhi).

Nëse ta bëjmë të mundshme të shohësh diçka nga (dënimi), që iu premtuam atyre (këtë do ta shohësh), po nëse ta marrim shpirtin ty (para kësaj, do ta shohësh dënimin e tyre në botën tjetër), obligim yti është vetëm kumtimi, kurse e Jona është llogaria.

A nuk shohin ata, se Ne i sjellim pakësimin e tokës (së tyre) nga të gjitha anët e saj. Allahu gjykon, e s’ka kush që mund t’i kundërvihet gjykimit të Tij. Ai ndërmerr masa të shpejta.

Edhe ata (jobesimtarët) para tyre (idhujtarëve) bënë intriga, po e gjithë intriga i është nënshtruar dëshirës së Allahut, Ai e di se çfarë vepron çdo njeri, e mohuesit do ta kuptojnë, se kujt do t’i takojë ardhmëria e lumtur.

E ata që mohuan thonë: “Ti nuk je i dërguar!” Thuaj: “Mjafton që Allahu është Dëshmitar midis meje dhe midis jush dhe (është dëshmitar) ai që ka njohuri të librit (të shpalljeve)”.