Ha, Mim.

Betohem në librin (Kuranin) sqarues!

S’ka dyshim, se Ne e bëmë atë Kuran arabisht, në mënyrë që ju ta kuptoni.

Dhe se në librin amzë (Levhi Mahfudh) te Ne, gëzon famë të lartë dhe është plot urtësi.

A thua Ne ta lëmë këshillimin ndaj jush e t’ju braktisim, pse ju jeni popull i shfrenuar?

E sa pejgamberë kemi dërguar te popujt e lashtë?!

Dhe nuk iu erdhi atyre asnjë pejgamber, e të mos tallen me të.

Prandaj Ne i zhdukëm ata që ishin më të fuqishëm se këta, dhe shembulli i atyre të mëparshmëve është përmendur më parë (në Kuran).

Nëse ti i pyet ata: “Kush i krijoi qiejt e tokën?” Me siguri do të thonë: “Ato i krijoi i Plotfuqishmi, i Gjithëdijshmi!”

Ai që tokën e bëri djep për ju dhe mundësoi të keni rrugë nëpër të, e të mund të orientoheni (për qëllimet tuaja).

Dhe Ai që lëshon nga qielli ujë (shi) me masë. Ne i japim me të jetë një vendi të vdekur. Ja, kështu edhe ju do të nxirreni (të gjallë nga varrezat);

Dhe Ai që krijoi të gjitha llojet (çiftet) dhe ju mundësoi të udhëtoni hipur në anije ose në kafshë.

Të uleni mbi to dhe atëherë, pasi të jeni vendosur mbi to, ta përkujtoni të mirën, që ua dha Zoti juaj e të thoni: "Falënderuar qoftë Ai, që i nënshtroi këto për ne, sepse ne nuk do të kishim mundësi ta bënim këtë,

dhe ne me siguri do të kthehemi te Zoti ynë!”

Megjithëse (pranuan se Zoti është i vetmi krijues), ata i përshkruan Atij pjesë (fëmijë) nga robërit e Tij. Njeriu i tillë njëmend është mohues i hapët.

A mos Ai nga ato që krijoi për vete përcaktoi vajza, kurse juve ju dalloi me djem?

E kur ndonjëri prej jush lajmërohet me (lindje të vajzës) atë, që ia pat përshkruar të Gjithëmëshirshmit shembull, fytyra e tij nxihet dhe i zihet fryma.

A, atë që rritet me stoli e në dialog është i paqartë (ia përshkruajnë Zotit)!

Edhe engjëjt që janë adhurues të Zotit i quajnë femra? A prezantuan ata në krijimin e tyre (melekëve)? Dëshmia e tyre do të regjistrohet dhe ata do të merren në pyetje.

Ata pastaj thanë: “Sikur të kishte dashur Allahu, ne nuk do t’i adhuronim ata (as idhujt e as melaiket). Ata nuk kanë për këtë (që thonë) ndonjë fakt, ata vetëm gënjejnë”.

A mos iu kemi dhënë ndonjë libër para tij (para Kuranit), e ata i përmbahen atij?

Jo, por ata thanë: “Ne i kemi gjetur të parët tanë në këtë fe dhe po vazhdojmë gjurmëve të tyre”.

Ja pra, Ne nuk kemi dërguar para teje pejgamber në ndonjë vendbanim, që të mos i ketë thënë paria e begatshme e tij: “Ne i gjetëm të parët tanë në këtë fe dhe ne jemi të orientuar gjurmëve të tyre”.

Ai tha: “A edhe nëse iu kam sjellë rrugë më të mirë nga ajo që i gjetët të parët tuaj?” Ata thanë: “Ne nuk i besojmë asaj me çka ju jeni dërguar!”

Atëherë Ne ndërmorëm ndëshkime kundër tyre, e shih si ishte përfundimi i përgënjeshtruesve.

(Përkujto, o i dërguar) Kur Ibrahimi babait të vet dhe popullit të tij i tha: “Unë jam i larguar prej asaj që adhuroni ju,

përveç Atij që më krijoi, dhe që Ai do të më drejtojë!”

Dhe ai (Ibrahimi) e la të përjetshme atë fjalë (besimin në një Zot) ndër pasardhësit e vet, me shpresë që ata të kthehen prej rrugës së gabuar në rrugën e drejtë.

Por Unë iu dhashë mundësi këtyre dhe të parëve të tyre të kënaqen derisa nuk iu erdhi e vërteta dhe i dërguari me fakte.

Po, kur u erdhi atyre e vërteta ata thanë: “Kjo është magji dhe se ne kësaj nuk i besojmë!”

Pastaj thanë: “Përse të mos i ketë zbritur ky Kuran një njeriu të madh nga dy qytete?”

A thua ata e përcaktojnë mëshirën (pejgamberllëkun) e Zotit tënd? Ne kemi përcaktuar ndër ta gjendjen e jetës në këtë botë; Ne kemi dalluar disa në shkallë më të lartë se të tjerët, që të shfrytëzojnë njëri-tjetrin për shërbime. E mëshira (caktimi për pejgamber) e Zotit tënd është shumë më e dobishme, se ajo që ata grumbullojnë.

E sikur të mos ishte që njerëzit (do të lakmonin) të ktheheshin në mosbesim, Ne atyre që nuk e besojnë Zotin do t’ua bënim pullazet e shtëpive të tyre nga argjendi, si dhe shkallët nga argjendi, mbi të cilat ata do të ngriheshin,

e edhe dyert e shtëpive të tyre nga argjendi, edhe kolltukët, mbi të cilët do të mbështeteshin,

edhe stoli të ndryshme (ari etj.). E të gjitha këto nuk janë gjë tjetër pos kënaqësi e jetës së kësaj bote, kurse bota e ardhshme te Zoti është për besimtarët e ruajtur.

Kush mbyll sytë para këshillave të të Gjithëmëshirshmit atij ia shoqërojmë një djall, që nuk i ndahet kurrë.

E ata (djajtë) do t’i shmangin nga rruga e drejtë, kurse (jobesimtarët) mendojnë se janë duke i udhëzuar.

E kur të vijë ai (jobesimtari) para Nesh do të thotë: “Ah, të kishim qenë larg mes vete sa lindja me perëndimin; sa shok i keq je ti!”

Dhe sot, për shkak se ishit zullumqarë shoqërimi juaj nuk do t’ju bëjë dobi në vuajtjet tuaja.

A mos ti do të bësh të dëgjojë i shurdhri, ose ta drejtosh të verbrin, apo atë që është zhytur në humbje të thellë?

E nëse të tërheqim ty (ta marrim jetën ose të shpërngulim), Ne patjetër do t'u hakmerremi atyre.

Ose, mund të bëjmë që ti ta shohësh atë që Ne iu premtuam (dënimin), sepse Ne kemi fuqi kundër tyre.

Prandaj, ti përmbaju asaj që po të shpallet, e s’ka dyshim se ti je në rrugë të drejtë.

Dhe se ajo (shpallja) është lëvdatë e madhe për ty dhe për popullin tënd, dhe për këtë (lëvdatë) më vonë do të përgjigjeni.

E ti pra, pyeti ata të dërguarit që i dërguam para teje, a kemi lejuar që në vend të Gjithëmëshirshmit të adhurohen zota të tjerë?

Ne e patëm dërguar Musain me argumentet tona te faraoni dhe rrethi i tij, e ai tha: “Unë jam i Dërguari i Zotit të gjithësisë!"

E kur ua solli ai argumentet Tona ata u tallën me to.

Dhe Ne nuk u treguam asnjë mrekulli (ndëshkuese), që nuk ishin më të mëdha se njëra-tjetra dhe ashtu i ndëshkuam, në mënyrë që të tërhiqeshin nga rruga që praktikonin.

Dhe ata thanë: “O ti magjistar, lute për ne Zotin tënd sipas besës që ta ka dhënë (të na e largojë dënimin), se ne po besojmë!”

E kur ua hoqëm atyre dënimin, ja, ata e thyen besën.

Ndërsa faraoni thirri popullin e vet e i tha: “O popull imi, a nuk është imi pushteti i Egjiptit (i Misirit) dhe i këtyre lumenjve, që rrjedhin nën pallatin tim, a nuk po shihni?"

Pra, unë jam më i mirë se ky qyqar që mezi flet!

Përse nuk i janë vënë atij bylyzykë ari, ose të kenë ardhur bashkë me të engjëjt shoqërues?

Dhe ashtu ai e frikësoi popullin e vet, e ata e respektuan, por ata ishin vërtet popull i shkatërruar.

Kur ata nxitën hidhërimin Tonë, Ne iu hakmorëm atyre dhe i përmbytëm të gjithë.

Dhe i bëmë ata shembull e përvojë për të tjerët.

Kur iu përmend popullit tënd si shembull biri i Merjemes ata brohoritën.

Dhe thanë: “A janë më të mirë zotat tanë apo ai?” Ata nuk të thanë atë, vetëm si polemikë, por ata janë njerëz ngatërrestarë.

Ai (Isai) ka qenë vetëm një rob, të cilin e bëmë pejgamber dhe e bëmë shembull të jashtëzakonshëm, si përvojë për Beni Israilët.

Po sikur të duam Ne do të bënim prej jush engjëj, që do t'ju zëvendësonin në tokë.

E ai (Isai) është parashenjë e Momentit (e Kijametit), pra kurrsesi mos dyshoni në të (në katastrofë) dhe eni pas meje, kjo është rruga e drejtë.

E të mos ju pengojë djalli, se ai për ju është armik i hapët.

Po kur Isai erdhi me argumente tha: “Erdha te ju me pejgamberllëk dhe erdha t’ua sqaroj atë pjesë, që e kundërshtonit, pra kini frikë Allahun dhe më respektoni mua!

S’ka dyshim, Allahu është Ai, Zoti im dhe Zoti juaj, prandaj Atë adhurojeni! Kjo është rruga e drejtë!”

Dhe grupet u përçanë mes vete, e të mjerët ata që janë zullumqarë nga dënimi i Ditës së Dhembshme.

Nuk presin tjetër ato (grupe) përveç Katastrofës, t'u vijë befas duke mos e hetuar fare.

Atë ditë shokët e ngushtë do të jenë armiq të njëri-tjetrit, përveç atyre që ishin të sinqertë në miqësi.

(Atyre besimtarëve, që ishin shoqëruar për hir të Zotit iu thuhet): “O adhuruesit e Mi, sot nuk ka as frikë për ju, e as që do të jeni të pikëlluar!”

(Robërit e Mi) të cilët besuan argumentet Tona dhe ishin muslimanë.

Hyni në xhenet ju dhe gratë tuaja, të gëzuar!

Atyre iu shërbejnë me enë e gastare ari, aty do të kenë çka t’iu dëshirojë shpirti dhe t’iu kënaqet syri. Ju do të jeni aty përgjithmonë.

E ky është xheneti, që iu është dhënë për atë që keni punuar.

Aty keni shumë pemë prej të cilave do të hani.

Ndërkaq kriminelët janë në vuajtje të përjetshme të xhehenemit.

Atyre as nuk iu lehtësohet (vuajtja) dhe aty janë të dëshpëruar.

Ne nuk iu bëmë atyre padrejtësi, por ata i kanë bërë padrejtësi vetes.

Dhe ata thërrasin: “O Malik, le të na e marrë shpirtin Zoti yt!”. Ai thotë: “Ju do të jeni aty përgjithmonë!”

Ne iu patëm sjellë të vërtetën, por shumica prej jush ishit urrejtës të së vërtetës.

A mos vendosët për ndonjë çështje (grackë kundër Muhamedit), por edhe Ne kemi vendosur (ta ndihmojmë).

A mendojnë se Ne nuk dëgjojmë ndjenjën e fshehtë të tyre dhe bisedën midis tyre? Po, e dëgjojmë dhe të dërguarit tanë (engjëjt përcjellës), që janë pranë tyre shkruajnë.

Thuaj: “Sikur i Gjithëmëshirshmi (Allahu) të kishte fëmijë, unë do të jem i pari adhurues (pse unë e di më së miri se ajo është gënjeshtër)!”

Larg asaj është Zoti i qiejve e i tokës, Zoti i Arshit, nga ajo që ata i përshkruajnë.

Po ti lëri ata të zhyten edhe më thellë dhe të argëtohen derisa të arrijnë në ditën që iu është përcaktuar.

Ai është, që në qiell është i adhuruar dhe në tokë është i adhuruar, Ai është i Urti, i Gjithëdijshmi.

I lartësuar qoftë Ai, që vetëm i Tij është sundimi i qiejve e i tokës dhe çka ka ndërmjet tyre dhe vetëm Ai di për momentin e Kijametit dhe tek Ai ktheheni.

Ata që i adhuruan pos Tij, nuk mund të ndërmjetësojnë (të bëjnë shefaat), përveç kush dëshmoi të vërtetën, e ata e dinë.

Po nëse ti i pyet: Kush i krijoi ata, me siguri do të thonë: “Allahu!” E si pra, i kthejnë shpinën?

(Zoti e di) Edhe thënien e tij (të Muhamedit): “O Zoti im, këta janë një popull që nuk beson!”

(E Zoti iu përgjigj): Hiqju tyre pra, dhe thuaj: “Qofshi braktisur, e më vonë do ta kuptojnë!”