I Samueliti i ri i shërbente Zotit në prani të Eliut. Fjala e Zotit ishte e rrallë në ato ditë, dhe nuk kishte ndonjë zbulesë të gjerë.

Në atë kohë Eli rrinte shtrirë në vendin e tij të zakonshëm (tani shikimi i tij kishte filluar të errësohej dhe ai nuk mund të shikonte).

Llampa e Perëndis nuk ishte shuar akoma dhe i Samuelit / Samueli ishte shtrirë në tabernakullin e Zotit, ku gjendej edhe arka e Perëndisë.

Atëherë Zoti thirri i Samuelit / Samuelin që u përgjegj: "Ja ku jam!".

Pastaj vrapoi tek Eli dhe i tha: "Ja ku jam, se ti më thirre". Ai u përgjegj: "Unë nuk të kam thirrur, shko të flesh". Kështu ai vajti të flerë.

Zoti e thirri përsëri i Samuelit / Samuelin. Dhe i Samuelit / Samueli u ngrit, shkoi tek Eli dhe i tha: "Ja ku jam, se ti më thirre". Por ai u përgjegj: "Biri im, unë nuk të kam thirrur; shko të flesh".

(Por i Samuelit / Samueli nuk e njihte akoma Zotin, dhe fjala e tij nuk i ishte shfaqur akoma).