"Me siguri ka një minierë për argjendin dhe një vend ku bëhet rafinimi i arit.

Hekuri nxirret nga toka dhe guri i shkrirë jep bakrin.

Njeriu i jep fund territ dhe hulumton thellësitë më të mëdha në kërkim të gurëve të varrosur në terr dhe në hijen e vdekjes.

Ai çel një pus larg vendbanimit, në vende të harruara nga këmbësorët; janë pezull dhe lëkunden larg njerëzve.

Sa për tokën, prej asaj del buka, por nga poshtë është e trazuar nga zjarri.

Gurët e saj janë banesa e safirëve dhe përmbajnë pluhur ari.

Shpendi grabitqar nuk e njeh shtegun dhe as syri i skifterit nuk e ka parë kurrë.

Bishat e egra nuk e kanë përshkruar dhe as luani nuk ka kaluar kurrë andej.

Njeriu vë dorë mbi strallin dhe i rrëzon malet nga rrënjët.

Hap galeri ndër shkëmbinj dhe syri i tij sheh gjithçka që është e çmuar.

Zë rrjedhat ujore që të mos rrjedhin, dhe nxjerr në dritë gjërat e fshehura.