Momenti (i katastrofës së përgjithshme) është afruar, e hëna është çarë (në dysh).

Po ata (idhujtarët) edhe nëse shohin ndonjë argument (mrekulli) zmbrapsen e thonë: “Kjo është magji e vazhdueshme!”

Dhe përgënjeshtruan e ndoqën dëshirat e veta, por çdo çështje arrin cakun e fundit.

Atyre iu patën ardhur aso lajmesh (të popujve të lashtë), ku ka mjaft qortime (për ata që kuptojnë).

Urtësi e përsosur (është Kurani)! Po sa bëjnë dobi qortimet!

Pra, largohu prej tyre. Ditën kur thirrësi (Israfili) kumton një send të tmerrshëm,

e dalin prej varreve, si karkaleca të shpërndarë, e me shikim të përulur,

duke shpejtuar drejt atij, që i thërret, e jobesimtarët thonë: "Kjo është ditë e vështirë".

Populli i Nuhut që ishte para tyre përgënjeshtroi dhe robin Tonë (Nuhun) e quajti rrenacak dhe thanë: “I marrë!” dhe iu bë kërcënim.

E ai iu drejtua Zotit të vet: “Unë jam i mundur, prandaj më ndihmo!”

Atëherë Ne me një shi të vrullshëm i hapëm dyert e qiellit.

Dhe Ne tokën e zbërthyem në burime uji, kurse uji u bashkua siç ishte caktuar.

E atë (Nuhun) e bartëm në (anije) dërrasash e shtyllash të gojëzuara,

që lundronte nën vështrimin Tonë. (I fundosëm) Si ndëshkim për atë (Nuhun) që ishte mohuar (përbuzur).

Atë (ngjarje) Ne e lamë për kujtim, por a ka ndokush që merr mësim?

E çfarë ishte ndëshkimi Im dhe kërcënimi Im!

Ne Kuranin e bëmë të lehtë për mësim, po a ka ndokush që merr mësim?

Adi përgënjeshtroi, e çfarë ishte ndëshkimi Im dhe kërcënimi Im?

Atyre Ne një ditë fatkeqe të përjetshme u lëshuam një erë të fortë,

që i ngrente njerëzit si të ishin trupa hurmash të shkulura.

Dhe çfarë ishte ndëshkimi Im dhe vërejtja Ime?

Ne Kuranin e bëmë të lehtë për të kuptuar, a ka ndokush që merr këshillë?

Themudi përgënjeshtroi të dërguarit.

E thanë: “A të shkojmë pas një njeriu të vetëm, që doli nga mesi ynë, po Ne atëherë do të jemi të humbur në një marrëzi!"

A, atij nga mesi jonë iu dha shpallja? Jo? por ai është një gënjeshtar mendjemadh.

Mirëpo ata nesër do të kuptojnë se kush është gënjeshtari, mendjemadhi!

Ne atyre do t’ua dërgojmë deven si sprovë e ti vetëm vështro dhe bën durim.

Dhe lajmëroi ata se uji është i ndarë për ta veç e veç, secili do të paraqitet për të pirë ujë në rendin e vet.

Po ata e ftuan shokun e vet, e ai mori dhe e theri atë.

E çfarë ishte ndëshkimi Im dhe kërcënimi Im?

Ne lëshuam kundër tyre një ushtimë, e ata u bënë si shtrojë vathi. (Mbeturinë e ushqimit të kafshëve që u shtrohet).

Ne Kuranin e bëmë të lehtë për këshillë, po a ka ndokush që merr mësim?

Populli i Lutit i përgënjeshtroi vërejtjet e pejgamberit të vet.

Ne atyre, përveç familjes së Lutit të cilën e shpëtuam para se të agonte iu lëshuam një erë, që solli gurë mbi ta.

(Shpëtimi ishte) Një mirësi nga ana Jonë, ashtu Ne shpërblejmë atë që falënderon.

Ai (Luti) iu pat tërhequr vërejtjen atyre për dënimin Tonë të rëndë, por ata dyshuan në ato kërcënime.

Ata deshën t’iu afrohen mysafirëve të tij. Ne ua verbuam sytë atyre, pra përjetoni ndëshkimin Tim dhe qortimet e Mia!

E atyre në një mëngjes të hershëm iu erdhi dënimi i përhershëm.

Pra, vuajeni dënimin Tim dhe qortimin Tim!

Ne Kuranin e bëmë të lehtë për të studiuar, a ka ndokush që merr përvojë nga ai?

Edhe rrethit të faraonit i patën ardhur shumë vërejtje.

Ata i përgënjeshtruan të gjitha argumentet Tona, prandaj Ne i dënuam ashtu siç është dënimi i një Ngadhënjyesi, i një Fuqiploti.

A jobesimtarët tuaj janë më të vlefshëm, se ata që u përmendën, apo ju keni ndonjë kontratë në librat e qiellit?

A mos po thonë: “Ne jemi një grup ngadhënjyes tok të bashkuar?”

Grupi do të pësojë disfatë dhe ata do të kthehen prapa.

Por jo, afati i tyre është Kijameti, e Kijameti është edhe më i vështirë, edhe më i hidhur.

S’ka dyshim, se idhujtarët kriminelë janë, edhe në një huti, edhe në zjarr të madh.

Ditën kur me fytyrat e tyre do të tërhiqen zvarrë në zjarr. “Vuajeni dënimin Sekar” (emër i një xhehenemi).

Ne çdo send e kemi krijuar me paracaktim preciz.

Puna Jonë (në krijim) është e shpejtë sa çel e mshel sytë.

Ne, ata që ishin si ju i shkatërruam, a ka ndokush që merr mësim?

Dhe çdo gjë që ata e punuan, gjendet (e shkruar) në shënime.

Dhe çdo vepër, qoftë e vogël dhe qoftë e madhe është radhitur (evidentuar në Lehvi Mahfudh).

Është e vërtetë, se të devotshmit do të jenë në xhenete e në lumenj,

në një vend të kënaqshëm, te Sunduesi i Gjithëpushtetshëm (tek Allahu).