Duke u ngarkuar...
بِسمِ اللَّهِ الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ
إِذَا الشَّمسُ كُوِّرَت
وَإِذَا النُّجومُ انكَدَرَت
وَإِذَا الجِبالُ سُيِّرَت
وَإِذَا العِشارُ عُطِّلَت
وَإِذَا الوُحوشُ حُشِرَت
وَإِذَا البِحارُ سُجِّرَت
وَإِذَا النُّفوسُ زُوِّجَت
وَإِذَا المَوءۥدَةُ سُئِلَت
بِأَىِّ ذَنبٍ قُتِلَت
وَإِذَا الصُّحُفُ نُشِرَت
وَإِذَا السَّماءُ كُشِطَت
وَإِذَا الجَحيمُ سُعِّرَت
وَإِذَا الجَنَّةُ أُزلِفَت
عَلِمَت نَفسٌ ما أَحضَرَت
فَلا أُقسِمُ بِالخُنَّسِ
الجَوارِ الكُنَّسِ
وَالَّيلِ إِذا عَسعَسَ
وَالصُّبحِ إِذا تَنَفَّسَ
إِنَّهُ لَقَولُ رَسولٍ كَريمٍ
ذى قُوَّةٍ عِندَ ذِى العَرشِ مَكينٍ
مُطاعٍ ثَمَّ أَمينٍ
وَما صاحِبُكُم بِمَجنونٍ
وَلَقَد رَءاهُ بِالأُفُقِ المُبينِ
وَما هُوَ عَلَى الغَيبِ بِضَنينٍ
وَما هُوَ بِقَولِ شَيطٰنٍ رَجيمٍ
فَأَينَ تَذهَبونَ
إِن هُوَ إِلّا ذِكرٌ لِلعٰلَمينَ
لِمَن شاءَ مِنكُم أَن يَستَقيمَ
وَما تَشاءونَ إِلّا أَن يَشاءَ اللَّهُ رَبُّ العٰلَمينَ
Kur dielli të jetë mbështjellur (dhe errësohet),
dhe kur yjet të kenë rënë (e shkapërderdhur),
dhe kur kodrat të kenë udhëtuar (e bërë pluhur në ajër),
dhe kur devetë e shtrenjta të lihen pa bari në fushë,
dhe kur egërsirat të jenë bashkuar (tubuar),
dhe kur detet të vlojnë si zjarr i flakëruar,
dhe kur shpirtrat të jenë bashkuar,
dhe kur të pyeten ato vajza të varrosura të gjalla,
për çfarë mëkati ato janë mbytur,
dhe kur fletushkat të jenë shpaluar,
dhe kur qielli të jetë hequr,
dhe kur xhehenemi të jetë ndezur fort,
dhe kur xheneti të jetë afruar,
atëbotë njeriu do ta dijë, se çka ka ofruar (të mirë ose të keqe).
Betohem fuqimisht në yjet që tërhiqen (ditën, e ndriçojnë natën),
që udhëtojnë e fshihen (si dreri në strofkë),
betohem në natën kur ajo ia beh me errësirë,
betohem në agimin kur ia shkrep,
s’ka dyshim, se ai (Kurani) është thënie e të dërguarit fisnik (që e pranoi prej Zotit),
që është i fortë dhe që ka vend të lartë te Zoti i Arshit,
që është i respektuar atje (në mesin e engjëjve) dhe besnik!
Nuk është i marrë shoku juaj (Muhamedi)!
Dhe se ai e pat parë atë (Xhibrilin) në horizontin e qartë lindor.
Dhe ai nuk është që në të fshehtën (shpalljen) ka dyshim (ose ua lë mangut).
Dhe ai (Kurani) nuk është thënie e djallit të mallkuar!
Pra, ku jeni, nga po shkoni?
Ai (Kurani) s’është tjetër pos këshillë për njerëzit!
Për atë nga mesi juaj që dëshiron të gjendet në të vërtetën.
Po ju nuk mundeni, por vetëm nëse dëshiron Allahu, Zoti i botëve!
Ajetet e cekura më sipër përshkruajnë gjendjen e ekzistencës në momentin e kijametit dhe të ditës së gjykimit. Dielli errësohet, nuk bën më dritë, është palosur e mbështjellë si njeriu i dobët kur rri palë. Yjet biejnë nga qielli dhe shkapërderdhën, kodrat shkulen prej vendit dhe fluturojnë në ajër, devja në muajin e dhjetë të barrës, që është më e çmueshmja ndër arabë, lihet pa bari e kujdestar, egërsirat tubohen nga frika e kijametit, detet vlojnë e përplasin valët e tyre, shpirtrat bashkohen ose me trup, ose i miri me të mirin e i keqi me të keqin, vajzat që injorantët i varrosnin për së gjalli, do të pyetën për fajin e tyre, e përgjegjen ata që e bënë atë të zezë, hapën regjistrat —
Tanzil Project